Dövüş, yarış ve platform oyunları; düğmelerin sesi ve oyuncunun arkasında toplanan arkadaşlar. Tek bir jetonla daha uzun oynamak başlı başına bir beceriydi.
Rekor tablosuna üç harfini bırakmak.
ALBÜMDEN KÜÇÜK NOTLAR
Ataride yan yana oturmak, ikinci kumandayı kapmak, bölüm geçince sevinmek. Kaybeden sırasını verirdi ama bir el daha istemek her zaman serbestti.
Oyunu kaydetmek yok. Akşam yemeğine kadar son bölüme yetişmek var. “Kapatma, daha bitirmedim!”
Rekor kimin? Oyuncunun arkasında toplanıp son canı izlemek.
Ataride sıra beklemek, okulda taso değiştirmek, sokakta hava kararana kadar oynamak. 90’lar; arkadaşlığın, çizgi filmlerin ve hiç bitmesin istenen yazların dönemi.
Oyun açılmadığında kartuşu çıkarıp yeniden takmak ve bu kez çalışmasını umut etmek…